ارزهای اصلی

اکثر تراکنش‌های ارز، شامل «ارزهای اصلی» یعنی پوند انگلیس (GBP)، یورو (EUR)، ین ژاپن (JPY)، فرانک سوئیس (CHF) و دلار آمریکا (USD) هستند. این پنج واحد پولی، ارزهای کلیدی محسوب می‌شوند ولی دلار کانادا (CAD) و دلار استرالیا (AUD) نیز به‌تازگی به عنوان ارزهای اصلی دیگر شناخته شده‌اند.

جفت‌ارزها

دلیل اینکه واحدهای پول را به صورت جفت‌ارز در نظر می‌گیریم این است که اگر یک ارز داشته باشیم، نمی‌توانیم ارزش نسبی آن را اندازه‌گیری کنیم. ولی وقتی دو ارز را به‌صورت یک جفت دربرابر هم قرار می‌دهیم، ارزشِ نوسان‌کننده یکی در برابر دیگری تعیین می‌شود.

جفت‌ارزهایی که شامل دلار آمریکا نیستند معمولاً «جفت‌ارزهای متقاطع» نامیده می‌شوند. معامله ارزهای متقاطع، جنبه‌ای کاملاً تازه از بازار فارکس را پیش روی معامله‌کنندگان قرار می‌دهد. برخی ارزهای متقاطع بسیار آهسته حرکت می‌کنند و جهت حرکتشان به خوبی مشخص است، اما سایر جفت‌ارز‌های متقاطع بسیار سریع حرکت می‌کنند و نوسان شدیدی دارند به طوری که میانگین حرکت روزانه‌شان به بیشتر از 100 پیپ می‌رسد

سواپ

هنگام اجرای تراکنش فارکس، در واقع یک ارز را قرض می‌گیریم و دیگری را قرض می‌دهیم. این قرض‌گیری و قرض‌دهی شبیه به همه تراکنش‌های بانکی دیگر است و بنابراین، مشمول نرخ بهره خواهد بود. این بهره در بازارهای ارز، نرخ سوآپ نام دارد. سوآپ، بدهکاری یا بستانکاری حاصل از نرخ بهره روزانه است. وقتی معامله‌کننده، پوزیشن را به‌صورت شبانه نگه می‌دارد، براساس نرخ بهره مربوط به آن زمان، بستانکار یا بدهکار می‌شود.

tools